Guðsgjöf til kvenna

Dave á vin. Hann bjó í Washington DC en vildi flytja til Boston. Nú er hann fluttur til Boston og heitir John.

John er nú atvinnulaus og John er íbúðarlaus, en John á herbergi. Þetta herbergi er hjá okkur Dave. Þar sefur John á dínu og er með sjónvarp. Sjónvarpið er ekki tengt við loftnet. Sjónvarpið er ónothæft fyrir sjónvarpsgláp. Og John, hann er atvinnulaus.

Hvað gerir John á daginn? John rífur sig á lappir um 10 leytið og fer á netið. Það er ósanngjarnt að það fylgi ekki með, að John er að leita að vinnu á netinu, sendir út starfsferilsskrá og slíkt.

Þegar því er lokið þarf John að spila nokkra tölvuleiki á netinu og svo þarf hann að skrifa vinum og vandamönnum og svo þarf hann að gera ýmislegt sem tekur í það minnsta 4-5 tíma. Á netinu.

Á meðan John er á netinu horfir hann á sjónvarpið. Sjónvarpið okkar. Hann kann MTV utan að. Hann horfir á Real World og... ja ég veit varla hvað annað er á dagskrá hér á MTV. Það er að minnsta kosti ekki músík. Svo klárar hann á netinu en vinnur áfram í sjónvarpsglápi.

John borðar mikið. Fimm réttir i hvert mál, mörg mál á dag. Hann kaupir allt sjálfur en hefur litla trú á uppvaski. Best er að vaska upp sem sjaldnast, og best er að vaska upp illa. Ég fann glas á uppvaskrekkanum í dag með varaförum allan hringinn, fingraförum og leifum af djús.

Ég er búin að skipa John að vaska upp meira, og hætta að skilja gosdósir eftir í vaskinum. Ég held hann hljóti að hafa skaddast á heyrn. Ég er líka búin að skipa honum að pissa sitjandi. Rétt eins og hann hefur litla stjórn á sjónvarpsglápi og internetnotkun, hefur hann litla stjórn á pissunarfærum. Það slettist. John finnst ekki gaman að þrífa klósett. Hann vill ekki þrífa klósett. Það er allt í lagi að ég þrífi klósett. Þó þreif hann í gær, en bara af því ég hótaði að henda honum út. Honum fannst í lagi að strjúka yfir setuna svona einu sinni svo lengi sem hann þyrfti nú ekki að þrífa sturtuna. John finnst gott ef ég þríf sturtuna. Þar skilur hann eftir fullt af hárum.

Ég er búin að segja honum að ég muni sekta hann um einn dollara í hvert skipti sem ég sé sönnunargögn um að hann hafi ekki pissað sitjandi. Ég á von á að hann fari með okkur hjónaleysin út að borða á næstu dögum. John er nefnilega með blöðru á stærð við vínber og er oft inni á klósetti að pissa standandi. Við erum orðin vön að heyra sprænuna lenda í vatnsmiklu klósettinu, eins og pínulítill íslenskur hálendisfoss, með kanaívafi.

John finnst ekki gaman að horfa á fréttir. Allir vita að minn maður er fréttasjúkur og að ég hefi vott af þessari veiki. John nöldrar þegar við horfum á fréttir. Af hverju eruð þið að horfa á fréttirnar aftur í dag? Sáuð þið ekki fréttirnar í gær? Hvað með það þó það hafi verið stríð... Var ekki stríð líka í hitteð fyrra einhvern tíma. Sáuð þið ekki fréttirnar þá? Ég er alveg viss um að þið sáuð fréttirnar þá, svo ég skil ekki hvað þið eruð að horfa á fréttirnar núna.

John vill helst horfa á íþróttir, þegar hann er ekki að horfa á MTV. Ég er kannski ósanngjörn. Hann horfir ekki svona mikið á MTV því hann horfir á fótbolta (úr hvaða heimsálfu sem er), körfubolta, hafnabolta, hokkí og hverja þá íþrótt þar sem að minnsta kosti nokkrir kallar hlaupa um eins hratt og þeir geta, henda boltum í allar áttir og lenda kannski í slag líka. Þegar við dirfumst að horfa á fréttir nöldrar John sig inní herbergið sitt og notar sjónvarpið sitt. Hann er þar með svokallað X-box. Í því eru ýmsir leikir þar sem kallar hlaupa um eins hratt og þeir geta, henda boltum og lenda kannski í slag. Stundum fer hann inn á skrifstofuna okkar, sem er ætluð sem herbergi til að læra í, og spilar leiki á netinu.

John er mjög upptekinn. Hann æfir nú líka Krav Maga, sem er ísraelsk sjálfvarnaríþrótt. Þegar Dave kemur heim úr vinnunni eða skólanum, örþreyttur, ræðst John á hann og þeir hamast í eldhúsinu eins og fimm ára smástrákar og ræða hvað þeir myndu gera ef einhver reyndi að kýla þá. Það er ótæmandi viskubrunnur, sem þarf að sýna með tilheyrandi líkamsbrögðum og boxhljóðum, hvað menn gera ef einhver myndi reyna að kýla þá.

Nú heyri ég í John frammi á gangi að bjástra við lóð. Maður þarf að hafa sæmilega stæða vöðva ef einhver reynir að kýla mann.

Um helgar tekur Dave John með sér á barinn. Þar verður John reiður. Hann vill ekki vera kallaður Angry John, eins og við höfum nefnt hann. Bitchy John á víst betur við. Hann er ekki reiður segir hann. Ég býst við að nöldrið magnist við drykkju.

Hann nöldrar þegar hann hann er beðin að þrífa. Nöldrar þegar einhver þarf að hringja og hann verður að aftengjast netinu. Nöldrar þegar við horfum á fréttir og nöldrar þegar hann er skammaður fyrir að læsa aldrei útidyrahurðinni.

En John er besta skinn. Þegar hann kaupir í matinn kaupir hann alltaf kók handa mér, því ég er kóksjúk, og eitthvað snarl sem hann veit að okkur Dave finnst gott.

Hann er bara vanur að búa með öðrum sóðum og vantar kærustu að siða hann aðeins til. Hann er alltaf voðalega góður við kærusturnar sínar, alltaf að gefa þeim eitthvað og gera eitthvað fyrir þær.

Lesendur góðir, vinsamlegast lítið á ofanverða frásögn sem orðmarga auglýsingu eftir einhleypri konu á giftingaraldri. Ég býst ekki við að John sé verri í sambúð en flestir kynbræður sínir.

En ég á nóg með einn, sem telst nú þokkalega taminn.

Ég þakka guði fyrir að hvorugur er læs á íslensku!!!