Lyftur

Ég held ég glápi of mikið á fólk í ræktinni. Ég hreinlega kemst ekki upp á lag með að horfa einbeitt framfyrir mig með rauðum rembingsvip. Í staðinn skoða ég þá sem eru að lyfta, þá sem ganga framhjá, þá sem fá sér vatn.

Og svo verð ég mikilvæg og nojuð um að aðrir séu að skoða mig og mínar æfingahefðir. Sérstaklega Chris O'Donnell. Það er slíkur klóni sem ræktar að staðaldri. Og hann ræktar eftir bókinni.

Þegar ég var í leikfimi hjá Sirrí í Fjölbraut þá lærði ég að hita fyrst upp. Teygja svo vel á og undirbúa vöðvana undir átök. Næst máttu koma átök.

En þetta er jú auðvitað allt tímaspursmál. Þó ég eyði óhóflegum tíma í ræktinni, og í búningsklefanum á eftir að skoða upphandleggina í speglunum þegar ég held að enginn sjái til, þá hef ég engan veginn tíma í allar þær teygjur sem samviska mín og menntun segja mér að ég þurfi.

Chris teygir mikið á. Svo mikið að mér var farið að líða illa með teygjuleysi mitt svo ég ákvað í eitt skipti að nú myndi ég undirbúa upphandleggina. En það var svo sem auðvitað að ég held að Chris hafi tekið eftir að ég fór skyndilega að teygja á strax eftir upphitun og ég er handviss um að ég sá hann brosa að mér. Ég var ekki ánægð með það. Ef hann hefði til dæmis brosað til mín og með augnaráðinu sagt: djöfull ertu komin með flotta handleggi, þá hefði ég bara haldið áfram að teygja. En ég varð að hætta snögglega að teyja og demba mér beint í lyfturnar. Ég held hann hafi verið að fylgjast með lyftunum hjá mér líka svo ég reyndi að vanda mig og brosa eins og skautamær.

Það er augljóst að ég má ekki teygja. Að minnsta kosti ekki án þess að fram fari persónunjósnir. Ímyndaðar og alvöru.

Það er nefnilega annar gæji í ræktinni, sem ég hef tekið eftir, sem skapar mér vandamál og óþægindi. Nei, ég geri gott betur en taka eftir honum. Ég stari. Það má segja að við séum í nokkurskonar sambandi. Vegna þess að nú heldur hann að ég hafi áhuga á sér og er farinn að stara á móti. Þetta setur strik í prógrammið því ég þarf að reyna sjá út hvar hann er áður en ég vel næsta lyftutæki, svo ég geti verið á svæði hvar hann er ekki. Þá er öruggt að ég fer ekkert að góna óvart á hann á meðan ég lyfti.

Ástæðan fyrir að ég er alltaf að góna á hann er að hann vaxar á sér leggina. Ég meina sumir menn snyrta á sér brjóstkassan þar sem vöxtur er í óhófi. Dave á til að rýja aðeins á sér fótleggina því honum voru af guði gefnar náttúrulegar gammosíur sem verða heitar yfir sumarið. Það fer að líða að árlegri vorrýjun. Ég ætla nú ekki einu sinni að minnast á hvað pabbi hans er óþarflega hærður sem segir allt sem segja þarf um hvað framtíðin ber í skauti sér. Rýjun verður ekki endilega árstíðabundin á komandi áratugum. Karlarýjun er semsagt góð og gild. Stundum nauðsynleg. Stundum óumflýjanleg.

En þessi gaur* notar vax! Hann er líka frekar horaður. Þar sem lappirnar á honum vaxa niður úr þröngum hjólabuxunum er hann með fínar kvinnustiklur (ég er þá líka þjáð af afbrýðissemi). En af því þær eru fastar við hann, þá eru lappirnar á honum eitthvað svo slepjulegar. Og hann er slepjulegur af þessum sökum. Þetta er eins og stórslys. Hvernig í ósköpunum á ég að hafa augun af manninum?

Ég held ég sé komin á séns með einum hýrum í ræktinni.

* Ég var að lýsa honum í gær fyrir Dave og samstarfsfélögum og það er góður möguleiki á að hann sé kollegi þeirra. Ég verð að komast til botns í þessu.