Tilgangur fébókarinnar

Ég kíki á fésbókina (FB) mína nánast á hverjum degi. Þar á ég færri vini en Ásta Rós. Þessi færsla snýst reyndar ekki um það og ég veit hreinlega ekki hvaðan þessi athugasemd kom. Ég er síður en svo bitur yfir að eiga færri vini á FB, en finnst nauðsynlegt að taka fram að 70% af fésbókarvinum hennar er bara eitthvað lið sem hún veit hvað heitir þekkir ekki neitt.

Ég var lengi að komast að því til hvers þessi fésbók var. Ég reyndi að útskýra það fyrir mömmu sem gekk ekki vel: Jú sko þú ert með svæði sem aðrir geta skoðað. Þar setur þú myndir af þér, segir hvað þú ert að gera þann og þann daginn og vonar að einhver hafi áhuga á því. Ömurlega glatað og sjálfhverft. Ég held ég haldi mig frekar við mína venjulegu rútínu sem inniheldur eitt venjulegt blogg og heil tvö myndablogg þar sem fólk getur séð mig og lesið um mig. Þetta FB lið er bara upptekið af sjálfu sér.

Eftir töluverða umhugsun hef ég komist að þeirri niðurstöðu að FB gegnir 3 og aðeins 3 tilgöngum.

1. Fá/senda gjafir

Ég hef fengið tugi, nei þúsundir af sýndar blómum, gæludýrum, drykkjum, faðmlögum, hjörtum og potum. Ég hef sent mörg til baka. Stundum mörg í einu eða mörg á dag eins og örvæntingarfullur stalker vegna þess að ég vissi lengi vel ekkert hvað ég var að gera. Hvernig þýðir maður stalker? Ef þú lest þetta Gummi Torfi, endilega komdu með tillögu.

Á tímabili var ég komin með yfir hundrað boð og gjafir sem ég hafði aldrei gengist við. Í hvert sinn er ég kíkti á FB síðuna mína varð ég gegnsýrð af sektarkennd yfir að senda aldrei neitt til baka en jafnframt yfirkomin af gleði vegna þess að svo mörgum langaði til þess að gefa mér gjafir sem ég get aldrei snert, drukkið eða þefað af.

2) Hafa samband við gamla vini/kunningja/ættingja

Það er mjög sniðugt að geta sent rollu eða sauna eða svipu eða kampavín til fólks sem maður hefur ekki talað við lengi, langar mjög að heilsa upp á en veit ekkert hvað maður á að segja við. FB er líka fyrir félagshefta.

Samt virðist ég nota FB mest til að spjalla við mína bestu vini sem ég tala hvort sem er oftast við. Ég segi "virðist" eins og þetta séu algerlega ósjálfráðar gjörðir sem ég fylgist bara með úr fjarska.

Nú get ég talað við þessa vini í eigin persónu, símleiðis, bréfleiðis, í tölvupósti, í kommentaboxi á blogginu, slúðrað um gegnum aðra vini, og nú á FB sem er nauðsynleg viðbót. Ekki sýst vegna tilgangs nr. 3.

3) Njósna um gamla vini og kunningja án þess að teljast krípí stalker.

Ég reyndi að þýða krípi. Orðabókin segir hrollvekjandi; ógeðslegur; undarlegur. Mér finnst enginn möguleiki bera með sér nógu mikinn elegans. Lýst samt best á hrollvekjandi.

Talandi um stalker. Gömul vinkona mín sendi mér skilaboð á myndablogginu hennar Míu fyrir nokkru. Ég segi myndablogginu hennar Míu eins og hún standi fyrir þessu bloggi. Ég veit eiginlega ekki hvernig þessi vinkona fann mig en ég var mjög ánægð að heyra frá henni. Ég verð alltaf glöð að heyra frá gömlum vinum og er jafnframt hálf hissa að viðkomandi skuli yfir höfuð muna eftir mér. Hvað þá muna eftir að setja mig inn í leitarvél.

Nú varð ég að setja sjálfa mig inn í leitarvél. Hér eru niðurstöður úr myndaleitinni.



En þessi vinkona s.s. sagði mér að hafa samband við sig. Þar sem ég held þéttu sambandi við gamla vini tók mig ekki nema þrjá mánuði að svara henni. Ég var ægilega kammó í þessum email. Var að reyna rísa upp fyrir "hvað áttu mörg börn" standardinn. Ég tók annan og mörgu sinnum meira hrollvekandi pól í hæðina: Ég veit hvar þú vinnur. Ég veit hvar þú átt heima. Ég veit að þú átt tvö börn. Ég hef séð myndir af þeim á netinu. Ég veit að dóttir þín heitir Xxxxx.

Ég hef ekki heyrt aftur frá þessari vinkonu. Ég reyni að sannfæra mig um að netfangið sem ég gróf upp virki hreinlega ekki. Samt veit ég fyrir víst að það virkar. Hún mátti finna mig og skoða á netinu því hún sendi mér skilaboð þess efnis.

Ég fann hana löngu á undan en sendi engin skilaboð. Ég er hrollvekjandi njósnari sem situr fyrir fólki og skoðar á netinu þegar það veit ekki af. Ég vona að hún rekist ekki á þessa færslu. Þá lít ég út fyrir að vera ekki bara stalker heldur vitfirrtur stalker sem kvartar yfir fólki á veraldarvefnum þegar hún heyrir ekki frá þeim.

Ég ætti að fara senda gömlum vinum á facebook skilaboð: Ég veit hvar þú varst á jólunum í fyrra. Ég veit hvenær barn númer 2 kom undir hjá þér og ég veit á hvaða elliheimili amma þín er. Það er vandamálið þegar maður kemur úr litlu plássi. Maður heyrir alls konar fréttir af fólki. Til dæmis ef það kemur útúr skápnum, ræðir kynlíf sitt á netinu og skammast svo í þeim sem lesa, fyrir að vera brjóta helgi einkalífs síns. En maður gæti aldrei viðurkennt fyrir þessu fólki hvað maður veit. Þá er maður hrollvekjandi. Þess vegna þarf maður að láta eins og allt sem það segir manni séu glænýjar fréttir.